เส้นทางเศรษฐกิจอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง (GMS Economic Corridors)

advertisements

เส้นทางเศรษฐกิจอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง (GMS Economic Corridors)

1. เส้นทางแนวระเบียงเศรษฐกิจเหนือใต้ (North-South Economic Corridor – NSEC) ประกอบด้วยเส้นทาง 3 เส้นหลักได้แก่
1.1 แนวระเบียงย่อยด้านตะวันตก (Western Subcorridor) หรือ R3 เป็นเส้นทางจากคุนหมิง – ผ่านลาวหรือพม่า– เชียงราย – กรุงเทพฯ ระยะทางประมาณ 1,800 กิโลเมตรแยกเป็น1) เส้นทาง R3A : ไทย – ลาว – จีน (อ.เชียงของ – ห้วยทราย – หลวงน าทา – บ่อเต็น /บ่อหาน – เชียงรุ้ง – คุนหมิง)
2) เส้นทาง R3B : ไทย – พม่า – จีน (อ.แม่สาย – ท่าขี เหล็กของพม่า – เชียงตุง – พรมแดนพม่า – ต้าลั๊วของจีน รวมกับเส้นทาง R3A ที่เมืองเชียงรุ้ง และไปยังคุนหมิง

1.2 แนวระเบียงย่อยด้านตะวันออก (Eastern Subcorridor) ได้แก่ หนานหนิง-ฮานอย ผ่านเส้นทาง โหย่วอี (Youyi – PRC) หรือ เส้นทางฝ่างเฉิงก่าง (Fangchenggang – PRC) – ตงซิง (Dong xing – PRC) – มง ไค (Mong Cai – VN) 1.3 แนวระเบียงย่อยกลาง (Central Subcorridor) ได้แก่ คุนหมิง – ฮานอย – ไฮฟอง (Hai Phong – VN) ซึ่งเชื่อมต่อกับไฮเวย์หมายเลข 1 ซึ่งเป็นเส้นทางจากภาคเหนือไปภาคใต้ของเวียดนาม

เส้นทางเศรษฐกิจอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง (GMS Economic Corridors), ASEAN, AEC

 

2. แนวระเบียงเศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก (East-West Economic Corridor– EWEC) หรือเส้นทางหมายเลข 9- R9 ระยะทาง 1,320 กิโลเมตร เชื่อมโยงทะเลจีนใต้กับมหาสมุทรอินเดีย (ทะเลอันดามัน) เริ่มต้นจากท่าเรือดานัง (Da Nang Port – VN) ผ่านลาว – ไทย -ไปท่าเรือเมาะละแหม่งหรือเมาะลำไย (Mawlamyine Port – Myanmar) ตัดกับ NSEC ที่จังหวัดตากและพิษณุโลก

3. แนวระเบียงเศรษฐกิจตอนใต้ ( Southern Economic Corridor -SEC) เชื่อมโยงไทย – กัมพูชา- เวียดนาม ประกอบด้วย 3 เส้นทางย่อย (Subcorridor) และ 1 เส้นทาง Intercorridor ได้แก่
3.1 Northern Subcorridor ระยะทาง 1,150 กิโลเมตร เริ่มต้นจาก กรุงเทพฯ – อรัญประเทศ (ไทย) – ปอยเปต – เสียมเรียบ (เสียมราฐ) –สตึงเตร็ง (Stung Treng) – รัตนคีรี (Rattanakiri) – Ou Ya dav (กัมพูชา) – PleiKu – Quy Nhon (เวียดนาม) เชื่อมโยงแหล่งท่องเที่ยวสำคัญระดับโลก และ แหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์ จาก กรุงเทพฯ สู่ นครวัด และเขาพระวิหารในกัมพูชา ผ่านตอนกลางของเวียดนามสู่พื้นที่ชายฝั่งเวียดนาม

3.2 Central Subcorridor ระยะทาง 1,005 กิโลเมตร เริ่มต้นจาก กรุงเทพฯ – อรัญประเทศ (ไทย) – ปอยเปต – พนมเปญ – บาเวต (กัมพูชา) – นครโฮจิมินห์ – วุ่งเต่า (Vung Tau – เวียดนาม) เชื่อมโยงเมืองสำคัญทางการค้าซึ่งมีประชากรหนาแน่นนของทั้ง 3 ประเทศ

3.3 Southern Coastal Subcorridor ระยะทาง 970 กิโลเมตร เริ่มต้นจาก กรุงเทพฯ –ตราด (ไทย) – เกาะกง – กำปอต (Kampot –กัมพูชา) – ฮาเตียน (Ha Tien) – Ca Mau – Nam Can (เวียดนาม) เชื่อมโยงพื นที่ Eastern Seaboard ของไทยกับชายฝั่งของกัมพูชาและเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางเลียบชายฝั่งทะเล ไทย – กัมพูชา – เวียดนาม (R10)

3.4 Intercorridor Link เริ่มจาก สีหนุวิลล์ – พนมเปญ – กราตี – สตึงเตร็ง (Stung Treng) – ดังกาลอ (ตระเปียง ครีล) – ปากเซ -สะหวันนะเขต เส้นนี้ เป็นถนนสายหลักที่เชื่อม 3 Subcorridor เข้ากับแนวพื้นที่เศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก (East-West Economic Corridor) นอกจากเส้นทางถนนแล้ว EC ยังครอบคลุมถึงการพัฒนาเส้นทางคมนาคมอื่นด้วยได้แก่ ทางราง ทางน้ำ และทางอากาศ อาทิกรณี SEC: การพัฒนาเส้นทางรถไฟ (สายปอยเปต – พนมเปญ / สายพนมเปญ – นครโฮจิมินห์ / สายพนมเปญ – สีหนุวิลล์) การพัฒนาการคมนาคมขนส่งทางน้ำ (เช่น ท่าเรือพนมเปญ / ท่าเรือสีหนุวิลล์ / ท่าเรือ Thi Vai – Vung Tau)

ที่มา:
– www.bot.or.th/Thai/EconomicConditions
– www.npu.ac.th/gms/index.php/logistics
– www.tradelogistics.go.th

เรียบเรียง: learningstudio.info